آخرین ورق پاره امیر سیادت ...

  روز هجــران و شب فرقت يار آخر شـــــد
                               زدم اين فال و گذشت اختر و کار آخر شد
  آن همه ناز و تنعم که خـــزان می فرمود
                               عاقبت در قدم باد بهــار آخر شــــــــــــــد
  شکر ايزد  که به اقبال کله گوشـــــه گل
                               نخوت باد دی و  شوکت خار آخـر  شــــد
  صبـــــح اميد  کــــه بد معتکف پرده غيب
                               گو برون آی که کار شب تار آخـر شــــــد
  آن پريشانی شب های دراز  و  غـــم دل
                               همه در سايه گيســـوی نگار آخر  شـــد
  باورم نيست که  ز بد عهــدی ايام  هنـوز
                                قصه غصه  که در دولت يار  آخر شــــــد
  ساقيا  لطف نمودی  قدحـت پر می   باد
                               که به تدبير تو  تشويش خمار  آخر شـــد
  در شمار  ارچه  نياورد  کســی حافظ  را
                              شکر کان محنت بی حد و شمار آخر شد

.